Author koryuPosted on Categories ПочетнаДодека
медиумите во Македонија известуваа за 
елементарната непогода предизвикана од
пеколните температури што ја зафатија нашата земја, викендов воините на Буџинкан
Македонија успешно го одржаа семинарот „Преживување во природа“.
Оваа година се пријавија вкупно шест членови на доџо-то, од кои
тројца беа ветерани (со повеќе од три семинари за Преживување во природа).
Како и секоја година, така и оваа, семинарот започна во саботата во раните
утрински часови. По краткиот кондиционен, инструкторот Довезенски одржа Гошинџутсу тренинг. Потоа почнаа лекциите за преживување и изградба на засолништа,
како и за состојбата на умот што воинот мора да ја достигне за да може да се
справи со предизвиците на теренот.
Околу 14.00 часот,
кај тројца од учесниците се појави првата криза, предизвикана од жешкото сонце,
а уште повеќе поради недостигот на вода. Дехидрацијата почна да напаѓа, а како
што таа се зголемуваше, така и вољата на учениците се намалуваше. Инструкторот
Довезенски успеа да им помогне на тие кои имаа намера да се откажат и да ги
„врати во игра“.
Попладнето продолжи со тренинг за фрлање на бо шурикени, а вечерта заврши со
вежбата „Ин Јо Канкаку“.
Ноќта помина мирно, под прекрасното ѕвездено небо над Липац, додека стражата се
менуваше на секои два часа.
Неделата рано на изгрејсонце започна тренингот по Кенџутсу, а потоа продложи
со медитација под карпите на пресушениот водопад во С’мкнено. По ова, следуваше
краток марш до местото викано Стари Лозја, каде под еден стар даб се наоѓа крстот
посветен на светецот Свети Трипун. Точно на ова место, последниве две години се
одржува традиционалното „чмаење“ односно двочасовното исчекување да се прогласи
крајот на семинарот.
По пристигнувањето кај Стари Лозја, температурата на воздухот (која искачи на над
45 целзиусови), почна да го зема данокот. Двајца од ветераните почнаа
да чуствуваат тешкотии во дишењето, дезориентираност, гадење и силно срцебиење.
Симптомите постојано се влошуваа и тие мораа да се откажат од семинарот.
Останатите четворица, вклучувајќи го и инструкторот Довезенски, успешно го завршија
семинарот по што се вратија на почетната точка.
Колку за објаснување за тие што не учествувале на овој настан. Во текот на двата
дена дозволено е да се испие само еден ипол литар вода. За да разберете колку е
тоа малку, замислите два дена да се наоѓате на отворен простор под сонце (над 40 целзиусови),
насекаде околу Вас карпи, без вегетација. Имате постојана активност и
тренинг, а не смеете да седнете на задник, ниту пак да легнете. Литар ипол вода
трошите преку потење после првиот тренинг, а тој процес постојано продолжува и
понатаму. Секое движење на толку висока температура предизвикува губиток на
телесните течности, а дури и зборувањето и дишењето прават водата од телото да
испарува. На сета мака, имате само три часа за спиење во текот на двата дена,
па со тоа, заморот станува неподнослив и предизвикува неверојатна збунетост на
умот.
Честитки за сите кои успешно го завршија семинарот, но и до тие кои се откажаа,
бидејќи и самото пријавување за учество на истиот, значи голема храброст.
Истовремено, инструкторот Довезенски објави дека следната година ќе биде
последна што ќе се одржи овој традиционален семинар.
Maкедонија е позната по
Во петокот, во доџо-то на Буџинкан Македонија во Скопје се одржа полагање за ученички (кју) степени. 
Топлотниот бран што ја зафати нашата земја и температурите над 34 целзиусови во сенка, не ги поколеба воините на Пат кон Сонцето да дадат се од себе за време на дводневниот семинар за Оно ха Итто рју Кенџутсу (Такеда ден). 
„јокомен учи“. За саботната вечера, како и секоја година, беше подготвено гравче со суви ребра во котле, на традиционален македонски начин. Се спиеше во вреќи под ѕвездите на Липац поточно на врвот на ридот Еленац. Будењето на изгрејсонце беше неверојатно, а златната рефлексија од сонцето, на реката во долината и даваше магична привлечност. 
Шидоши хо Марјан Прошев и шидоши хо Марко Опачиќ, во неделата одржаа семинар во секцијата на Буџинкан Македонија во Градско. 
кон Сонцето, освен
Семинарот посветен на вештината на борба со копје (соџутсу) покажа и докажа дека редовниот тренинг и посветеноста носат големи резултати. Евидентен беше напредокот кај членовите кои секоја година го посетуваат овој семинар, а нивната техника на ракување со копје станува се подобра.
Буџинкан Македонија ги изучуваат тајните на борба со копје (јари), стана традиционален. 
Пет дена неверојатно дружење со Марио Де Мол. Пет дена исполнети со тренинзи, другарство и смеење. Пет дена прошетки по планини, извори, цркви, манастири и национални ресторани. Пет дена кои засекогаш ќе бидат запаметени.
под водство на помладите инструктори Марко Опачиќ и Марјан Прошев, се одржа полагање за ученички степени. За десети (џуккју) степен положија учениците Игор К. и Марко П.