Категорија: Почетна

Author koryuPosted on ноември 12, 2012Categories Почетна

Инструкторот Игор Довезенски викендов го промовираше
системот Џиссен Хеихо (Реални борбени стратегии), при што предизвика голем
интерес кај членовите на Буџинкан Македонија.
Дводневниот тренинг се одржа во Хомбу Доџо-то на
организацијата Пат кон Сонцето, а учество земаа десет ученици.

Наместо извештај за настанот, ќе пренесеме само дел од импресиите на учесниците,
а кои беа објавени на службениот Форум на Пат кон Сонцето.

„Точката што
можеби недостасуваше е токму Џиссен Хеихо. Барем јас така го почуствував тоа, после она што го видов и слушнав.
Од оправдани причини бев единствениот што не вежбав, но верувајте уживав, иако ми се плачеше што седев до каминот.
Камаето беше фајтерско,
агресивно и ’шизички’. Тренинзите напорни, динамични, убави за око, а уште поубави за тело.Се ’лупаа’ убаво, не се ’даваа’ до последен момент, се жртвуваа и трудеа
максимално. Беа
среќни и задоволни, иако
беа изудирани речиси секаде. Кондицијата им скокна уште
повеќе, бидејќи Џиссен Хеихо е таков – динамичен, брз, агресивен.
Што се однесува до содржината, секој удар или техника, сенсеи детаљно ја образложи. Која
била причината да се ’вметне’, од каде доаѓа и кога се користи. Се има причина. Ништо не е на ’тепка’ или на памет. Тоа многу помогна учениците подобро да го разберат Џиссен Хеихо. Го прашав сенсеи дали планира да го ’вметне’ ова на тренинзите во Скопје? Ми рече: ’НЕ, ова е само за тие што сакаат повеќе,
што сакат да се усовршат и на ова поле. Јас сум инструктор за Корју, така и ќе остане. Ова е само надополнување’.
Ви препорачувам дека
Џиссен Хеихо ќе ве подобри многу како борци. Во секој поглед.“ – Марко О.

„Џиссен Хеихо е забавно до коска! Тие пет минути рандори мислиш дека траат вечност и те трошат физички и психички
како за еден цел тренинг во доџо, ама чуството после тоа е ФАНТАСТИЧНО!
Два дена со една супер дружина, многу ’млатење’ и смеење, далеку од градот и проблемите. Од главата, па до нозете, мислам дека нема дел на
моето тело што не е во болка, но чуството е прекрасно.“ – Мирон Ц.
„Добро
е што прстиве не ме болат, па можам да ’тапкам’ по тастатурата, после семинарот Џиссен Хеихо!
Ова ми е прв семинар во Хомбу Доџо-то и импресии имам премногу. Техникава што ја ’склопил’ сенсеи е многу поразлична од тоа што
се работи на регуларните тренинзи. Иако самите удари ги има во корју, ставот, динамиката и кондицијата што
е потребна, се дефинитивно нешто
ново.
Се запознавме со дел од основите на Џиссен Хеихо и мислам дека ќе биде уште позабавно и понатаму, поточно не се знае колку ќе биде забавно, уште не сме почнале со вистински спаринг :).
Фантастичен тренинг и викенд со фантастични борци.„ – Владо А.

По завршувањето на дводневниот тренинг, на барање на
учениците, беше договорено за Џиссен Хеихо да биде резервиран секој втор викенд
во месецот.

Author koryuPosted on ноември 5, 2012Categories Почетна

Џиссен (実戦) е борба. Хеихо
(兵法) е стратегија.

Џиссен Хеихо е борбена стратегија развиена од страна на шидоши Игор Довезенски, со цел да се прилагодат традиционалните јапонски борбени вештини на времето во кое живееме.

Џиссен Хеихо не е вештина!!!

Шидоши Довезенски никогаш немал,
ниту ќе има желба да создава вештини, или, пак, да се прогласува за нивни основач. Тој никогаш не се сомневал во практичноста на корју вештините.
Напротив, тој верува дека традиционалните борбени вештини се најдобриот начин да се заштитиме себеси и другите.

Зошто тогаш потреба од Џиссен Хеихо?

„Џиссен Хеихо е систем на самоодбрана, во кој се инкорпорирани најпрактичните техники од сите традиционални борбени вештини кои досега сум ги проучувал и вежбал. Јас не сум измислил ништо ново, а и немам потреба за такво нешто. Според мене,
корју нуди сето тоа што е потребно на една индивидуа ефикасно да се одбрани. Јас само сакам да го соберам сето мое искуство на едно место и да го прилагодам на новото време. Денес, пред органите на правосудството е многу тешко да докажеш што е самоодбрана. Начинот на борба се менува односно се употребуваат крајно валкани трикови. Борбата се менува под влијание на модерните мешани борачки вештини
(ММА). Во такви услови редно е да се развие систем кој се потпира на корју техники и кој ќе овозможи одбрана подготвена во најкракот можен рок.
Повторувам, базата на Џиссен Хеихо не е ништо друго освен најдоброто од корју. Џиссен Хеихо се роди од корју. ЏиссенХеихо е корју.
Без вежбање корју не е можно да се вежба Џиссен Хеихо.“

За време на тренингот, се користи заштитна опрема со цел да се намалат повредите.

Тренингот е поделен на:

-Шиноби Таисо® (кондиционирање на телото, класични и модерни методи)
-Дакентиџутсу (положби, удари и блокови)
-Џутаиџутсу (зафати, фрлање,
давење, контрола)
-Нинпо Не Ваза® (борба на земја)

Се вежба и контролирана слободна борба (рандори)
и Атеми но Танрен
(кондиционирање на ударните површини).

Тренингот изгледа како комбинација од стариот „олд скул“ начин на вежбање во Буџинкан, но со примена на нови методи и техники.

Потсетување !!!

Шидоши Игор Довезенски не „бега“ од таканаречените Такаматсу-ден традиции, од школите кои се изучуваат во Буџинкан, ниту од учењето на соке Масааки Хатсуми.
Како и секогаш, основата на неговиот тренинг се состои од знаењето стекнато преку Буџинкан. Сите кои што вежбале во неговото доџо знаат дека таму се вежбаат единствено корју вештини и дека ретко кој толку многу внимава на детаљите на школите.

Џиссен Хеихо е само начин на вежбање како практично да се примени наученото. Всушност, како што шидоши Игор Довезенски сака да порача на душегрижниците: „ова е само еден од интерните начини како да се ’размлатиме’ чесно меѓу нас и да ги испотиме задниците. Џиссен Хеихо е стратегија, не е вештина. Корју-то е секогаш наш императив“!!!

п.с. Тренингот во доџо-то во Скопје, како и во секциите, останува ист – вежбање на класичните јапонски борбени школи на традиционален начин.
Џиссен Хеихо ќе се вежба секој втор викенд во месецот во Хомбу Доџо-то и посетувањето на часовите ќе биде на доброволна основа.

Датум: 10/11.11.2012

Место: Пат кон Сонцето – Хомбу Доџо

Author koryuPosted on октомври 29, 2012Categories Почетна

„Јас не се предавам“ – под ова мото се одржа овогодишната традиционална Работилница за самоодбрана за жени, организирана од Школото за класични јапонски борбени вештини Буџинкан Македонија.

Оваа година, настанот се одржа во Хомбу Доџо-то на Пат кон Сонцето, а учествуваа десетина девојки кои во текот на двата дена неуморно ги совладуваа техниките за самоодбрана во ситуација кога напаѓачот ќе ја собори жртвата на земја.

За време на Работилницата, инструкторот Игор Довезенски се обиде на најреален начин да ја доближи ситуацијата на напад, а воедно и да ги истакне најважните точки на дејствување за успешна одбрана. Тој посвети доволно време и на менталната подготовка која што е потребна при соочувањето со насилникот, а истовремено на учесничките им задаваше најразлични сценарија на напад кои што се случуваат при обид за силување и улично насилство.

Покрај исцрпувачкиот тренинг, слободното време беше искористено за дружење покрај каминот во доџо-то, како и за прошетки низ прекрасната природа во долината на планината Липац. 

На крајот, девојките со тешко срце го прифатија фактот дека Работилницата заврши и дека до следната ќе мора да почекаат цела година.

Author koryuPosted on септември 27, 2012Categories Почетна

Досега на секои две, а од сега секоја година, Школото за класични јапонски
борбени вештини Буџинкан Македонија ја организира својата надалеку
позната:

Работилница за самоодбрана за жени.

Темата на овогодинешниот семинар носи наслов:

Јас не се предавам!!!

Во работилницата посветена за самоодбрана на

понежниот пол ќе добиете одговор на

следното прашање:

Што ако ме собори на земја?

Работилницата
се организира специјално за нашите ученички, но добредојдени се сите, без разлика на нивото на знаење.

Потребна опрема: тренерки и маица (без патенти и копчиња). Се вежба на душеци (боси).

Датум на одржување:

27/28 октомври, 2012 година

Место: Пат кон Сонцето – Хомбу доџо

Дополнителни информации: 077 976 906 или на е-маил: daito_macedonia@yahoo.com

Интервју со инструкторот Игор Довезенски за „Дневник“ на оваа тема:

http://www.bujinkan.org.mk/index.php?page=magazine#1192c497ffb4389c4ded8a10fca07e05

Author koryuPosted on септември 24, 2012Categories Почетна

Петорица ветерани и еден почетник на Буџинкан Македонија, оваа година учествуваа на духовното патување наречено Патот на Шугенџа.

Според мерењето базирано на старата воена мапа, во текот на вчерашниот ден изминавме околу 45 километри. За тој подвиг ни беа потребни околу десет ипол часа.
Како и секоја година, така и овој пат избравме непознат терен, а при неговото совладување се потпиравме на чуството за ориентација, сонцето и воената мапа.

Патувањето започна околу 08:00 часот со искачување на Липац од неговата северо-западна страна. Првата препрека се појави при совладувањето на врвот Кула, поради големата стрмнина односно речиси вертикална линија.
Потоа се упативме на југ и по еден час пешачење стигнавме во Пезово. Од тука, го сменивме правецот кон исток и движејќи се кон источниот дел на К’шање, влеговме во атарот на Татомир. Пред да влеземе во селото, „пресековме“ кон север и движејќи се меѓу Шопско Рударе и Коњух наидовме на прекрасен кањон (кој го искористивме како пат кој не однесе на почетната точка). По околу два часа пробивање низ непроодните карпи стигнавме до Крива Река, а подоцна се беше полесно.

Како и секоја година, за време на Патот имавме можност да уживаме во неверојатните пејсажи што го одземаат здивот. Видовме места на кои со години нема стапнато човечка нога, наидовме на непознати за нас видови растенија и животни, кањони и потоци, кладенци и стари чешми.

Ние во Буџинкан Македонија честопати на шега го употребуваме изразот
„салонски нинџи“. Тој израз означува постојано вежбање во доџо, без
испробување на вештините во дивина, на непознат терен, без соочување со
опасности од непознатото. 

На крајот честитки за ветераните кои без поголеми проблеми го изодеа Патот на Шугенџа-та за 2012 година, но и за почетникот кои имаше храброст да се пријави за учество на настанот. Иако тој на моменти доживуваше кризи и тешкотии, сепак успешно го заврши семинарот.

Author koryuPosted on септември 6, 2012Categories Почетна

Воините од доџо-то за традиционални јапонски боречки вештини, Буџинкан Македонија, по шести пат ќе појдат на духовното патување наречено „Патот на Шугенџа“.

Овој пат, ќе се крстосува низ планината Манговица, но рутата ќе биде далеку поголема од таа од пред неколку години. Инаку, нејзината широчина изнесува 23 километри.

Шугендо
е древен јапонски метод кој ги истражува релациите
помеѓу човекот и
природата. Шугендо значи „Пат на вежбање и
тестирање“, односно тоа е аскетска дисциплина која има за цел да
постигне самоусовршување преку повлекување во планина, медитација под
водопади и ладни реки, вежби за дишење на недостапни терени, се до
достигнување на неверојатни подвизи преку тестирање на телесната и
менталната издржливост. Тие кои го практикуваат овој метод, познати се
под името Шугенџа, а учењето се практикува во Јапонија се до денешни
дни.

За
основач на учењето се смета Ен но Гјоџа, кој живеел во близина на Кјото
во 7 век од нашата ера. Другото име, по кое овие следбеници биле
познати е Јамабуши или Планински Воини. Тие крстосувале по планинските
сртови на јапонските острови посетувајќи и заштитувајќи ги
многубројните храмови.
Некои учени веруваат дека токму овие луѓе, здружени со пребегнатите кинески генерали по падот на
династијата Танг, се сметаат за основоположници на вештината Нинџутсу.

Тема: Патот на Шугенџа / Духовно патување

Ден: 23 септември, 2012 (недела)

Место: Липац – Манговица – Липац

Програма:
07.00 часот – поаѓање од Скопје
08.00 часот – пристигнување и почеток на маршот
Враќање назад – само Господ знае!

Опрема: Земете се што сакате. Се е на Ваша одговорност и совест.

п.с. Не е исклучена средба со диви животни, дожд, невреме и останати непредвидени работи. Секој доаѓа на сопствен ризик.

* Пред да се пријавите, проверете ги информациите на нашата веб-страница од минатите години.

Author koryuPosted on август 27, 2012Categories Почетна

Драги ученици,
роднини и пријатели,

дозволете ми да ја злоупотребам веб-страницата на нашата организација и директно
да Ви се обратам со една убава вест.

Сонот е остварен.

Го изградивме првото традиционално јапонско доџо во
Македонија, но и на Балканот. Го изградивме сами, од темел, без ничија помош,
на наша земја и со наши средства. Го изградивме нашиот сон, посакуван години
наназад, да имаме наше доџо во кое тренинзите и семинарите ќе ги организираме
како што ние сакаме и кога ние ќе посакаме.

Не беше лесно. Заложив се што имам. Се задолжив за следните 20 години.
Но тоа не е повеќе важно. Лошите мигови, страдањето и жртвувањето се само начин
да се постигне целта. Сега, кога таа е остварена, останува да се гледа напред.
Во иднината.

Доџо-то е изградено во еколошки чиста средина, одалечено 60 километри од
Скопје. Употребени се материјали кои ги исполнуваат највисоките стандарди за
градба. Се состои од 100 м2 површина за вежбање во приземјето (со татами) и 100
м2 за престој на првиот кат.
Дворот околу доџо-то целосно е уреден, а околу него се наоѓат неколку помошни
терени за тренинг.

Во Хомбу Доџо-то на организацијата „Пат кон Сонцето“, ќе се одржуваат редовни
тренинзи секој викенд. Добредојдени се сите наши членови и пријатели.

Како што веќе знаете, организацијата „Пат кон Сонцето“ е основач на доџо-ата
Буџинкан Македонија (во 1995) и на Даито рју Македонија Корју Доџо (во 2010).

Деновиве ќе започне со работа уште една наша веб-страница со адреса www.koryu.mk. Сите заинтересирани таму ќе можат да ги следат новостите поврзани со
работата на Хомбу-то.

Клубовите во Скопје си продолжуваат со работа на истите локации и во истите
термини.

Доколку постои заинтересираност, Хомбу Доџо-то е подготвено да организира
специјални подготвителни тренинзи за спортисти и натпреварувачи кои сакаат да
ги подобрат своите психофизички способности за кратко време  (во тие денови ќе функционираме како тренинг
камп).

Првиот официјален тренинг во Хомбу-то ќе се одржи на 1 септември, 2012 година.

Добредојдовте во првото традиционално доџо за јапонски традиционални борачки
вештини. Добредојдовте во првото корју доџо во Македонија.

Секогаш напред. Гамбате!!!                                                                            

Со почит,

шидоши Игор
Довезенски

Забелешка: од
„удирањето“ на темелите, па до пуштањето во употреба, поминаа точно 13 месеци.

Author koryuPosted on август 15, 2012Categories Почетна

Четвртиот по ред Летен Нинџа Камп, собра на едно место рекорден број учесници. Вкупно дваесет и двајца односно двајца ученици повеќе од минатата година, девет дена вежбаа и се дружеа во долината под планината Липац. За прв пат, имавме учесник од Шпанија и со тоа настанот доби меѓународен карактер.

Во време на кампот, се вежбаа техники од школата Тогакуре рју Нинџутсу. Утрото започнуваше со два-три километарско трчање, а по доручекот, се вежбаше гаѓање со бо и со сенбан шурикени.
По ужината, почнуваше тренингот за Готон По, а по одморот следуваа катите од Нинпо Таиџутсу.
Денот завршуваше со специјални ноќни техники од Аруки Ваза или Готон но Џутсу.

Според реакциите и изјавите на постарите ученици, ова година за време на кампот посебно беше ставен силен акцент на психолошкиот пристап кон борбата. Тоа е всушност и главната карактеристика на гореспоменатата нинџутсу школа.
Тренингот за снага и експлозивност (џунан ундо), исто така беше на високо ниво. Во нашето доџо кондицијата на учениците отсекогаш била многу важна. 
Дружењето, како и секоја година беше неверојатно, а сето тоа придонесе да се развијат уште посилни врски меѓу нашите членови.

Последниот ден, како што налага традицијата на кампот, шидоши Игор Довезенски ја објави темата за следниот камп. На него ќе се вежбаат техники односно кати од Кукишинден рју Дакентаиџутсу и Кукишинден Бикен но Хо.

Author koryuPosted on август 2, 2012Categories Почетна

Август е единствениот
месец во годината кога клубот на Буџинкан Македонија во Скопје не работи, но
затоа тогаш почнува нашиот Летен Нинџа Камп кој надалеку е прочуен.
За кампот се пријавија над 20 учесници од нашето доџо, а настанот ќе биде
интернационален бидејќи ќе имаме и учесник од Шпанија.

На 4 август, со почеток во 10.00 часот, официјално ќе го отвориме доџо-то кое
го изградивме во долината под планината Липац, а кое ќе служи како Хомбу
(стожер) на организацијата „Пат кон Сонцето“.

Ги покануваме сите наши ученици и пријатели да ни се придружат на овој
историски настан, бидејќи ова е прво доџо во Македонија кое е изградено на
сопствено земјиште и со сопствени средства, без никаква помош од било која владина
или невладина организација.

Објектот е изграден според сите еколошки правила за
градба и според сите норми за изградба на јапонско традиционално доџо наменето
за усовршување на „Патот“.

Author koryuPosted on јули 30, 2012Categories Почетна

Додека
медиумите во Македонија известуваа за елементарната непогода предизвикана од
пеколните температури што ја зафатија нашата земја, викендов воините на Буџинкан
Македонија успешно го одржаа семинарот „Преживување во природа“.

Оваа година се пријавија вкупно шест членови на доџо-то, од кои
тројца беа ветерани (со повеќе од три семинари за Преживување во природа).

Како и секоја година, така и оваа, семинарот започна во саботата во раните
утрински часови. По краткиот кондиционен, инструкторот Довезенски одржа Гошинџутсу тренинг. Потоа почнаа лекциите за преживување и изградба на засолништа,
како и за состојбата на умот што воинот мора да ја достигне за да може да се
справи со предизвиците на теренот.

Околу 14.00 часот,
кај тројца од учесниците се појави првата криза, предизвикана од жешкото сонце,
а уште повеќе поради недостигот на вода. Дехидрацијата почна да напаѓа, а како
што таа се зголемуваше, така и вољата на учениците се намалуваше. Инструкторот
Довезенски успеа да им помогне на тие кои имаа намера да се откажат и да ги
„врати во игра“.
Попладнето продолжи со тренинг за фрлање на бо шурикени, а вечерта заврши со
вежбата „Ин Јо Канкаку“.

Ноќта помина мирно, под прекрасното ѕвездено небо над Липац, додека стражата се
менуваше на секои два часа.

Неделата рано на изгрејсонце започна тренингот по Кенџутсу, а потоа продложи
со медитација под карпите на пресушениот водопад во С’мкнено. По ова, следуваше
краток марш до местото викано Стари Лозја, каде под еден стар даб се наоѓа крстот
посветен на светецот Свети Трипун. Точно на ова место, последниве две години се
одржува традиционалното „чмаење“ односно двочасовното исчекување да се прогласи
крајот на семинарот.

По пристигнувањето кај Стари Лозја, температурата на воздухот (која искачи на над
45 целзиусови), почна да го зема данокот. Двајца од ветераните почнаа
да чуствуваат тешкотии во дишењето, дезориентираност, гадење и силно срцебиење.
Симптомите постојано се влошуваа и тие мораа да се откажат од семинарот.

Останатите четворица, вклучувајќи го и инструкторот Довезенски, успешно го завршија
семинарот по што се вратија на почетната точка.

Колку за објаснување за тие што не учествувале на овој настан. Во текот на двата
дена дозволено е да се испие само еден ипол литар вода. За да разберете колку е
тоа малку, замислите два дена да се наоѓате на отворен простор под сонце (над 40 целзиусови),
насекаде околу Вас карпи, без вегетација. Имате постојана активност и
тренинг, а не смеете да седнете на задник, ниту пак да легнете. Литар ипол вода
трошите преку потење после првиот тренинг, а тој процес постојано продолжува и
понатаму. Секое движење на толку висока температура предизвикува губиток на
телесните течности, а дури и зборувањето и дишењето прават водата од телото да
испарува. На сета мака, имате само три часа за спиење во текот на двата дена,
па со тоа, заморот станува неподнослив и предизвикува неверојатна збунетост на
умот.

Честитки за сите кои успешно го завршија семинарот, но и до тие кои се откажаа,
бидејќи и самото пријавување за учество на истиот, значи голема храброст.

Истовремено, инструкторот Довезенски објави дека следната година ќе биде
последна што ќе се одржи овој традиционален семинар.