Интервју со сенсеи Масааки Хатсуми

Posted on Categories Magazine

Интервјуто е направено непосредно по добивањето на престижната
награда за соке Хатсуми од страна на јапонското царско семејство, а е
преземено од весникот „Токио Журнал“.

И
покрај бурната јапонска историја, исполнета со многу немири и војни,
нинџите многу умешно успеале да ги зачуваат своите вештини и методи на
борба. Денес, во земјата на изгрејсонцето, е многу лесно да пронајдете
мит, фолклор, стрипови, па дури и стари записи што се поврзани со
нинџите и нивните вештини. Меѓутоа, речиси е невозможно да се пронајде
нешто што ја опишува реалната историја на овие мистериозни воини.
Старите записи се испишани во кодови или со шифрирано писмо кое до
денешен ден претставува енигма за историчарите. Ова уште повеќе го
зајакнува стереотипот за тоа кои навистина биле нинџите и со што се
занимавале. Со текот на времето, луѓето забораваат дека историјата,
фолклорот и легендите имаат основа во реалноста.
Самото влегување во салата за вежбање на 34-от учител е искуство само по себе. Слики, фотографии, зелени татами и голем асортиман
на егзотични оружја. На централниот ѕид има малечки храмови кои се
посветени на предците на деветте нинџа вештини кои што учителот ги
наследил од својот учител. Тој е нинџа. Неговото име е д-р Масааки Хатсуми.  
Доктор по медицина во областа на местење коски, а истовремено мајстор
на коппоџутсу односно вештината за кршење на коски и напад на виталните
точки на човечкото тело. Тој е жив парадокс. Учителот е секогаш релаксиран и безгрижен, не е како волшебник кој
се расфрла со магии или како водник кои ги тренира своите луѓе да
загинат за некаква кауза. Тој е расположен и пријатен за муобет, а
понекогаш и комичен.
Нашата средба се случи во деновите
кога Хатсуми сенсеи доби признание од царската фамилија. Тоа е почит и
чест која им била укажана на помалку од 100 луѓе по завршувањето на
Втората светска војна. Царското семејство го има признаено д-р Хатсуми
како последен учител на нинџа традицијата и го смета за национално
богатство.
За Хатсуми е најважно да се живее едноставен живот. Тој нагласува дека
не треба прекумерно да се биде загрижен за историјата и традицијата. Вели дека во минатото правилата на нинџата биле едноставни. Еве некои од нив:
-Основна цел на нинџата е да се инфилтрира на окупираната територија и да собере
што повеќе информации за непријателот со цел да се изготви добра
стратегија, а потоа да се врати на своја територија без притоа да биде
забележан.
-Да се искористи природниот инстинкт за измама за да се преживее. Тоа се случува постојано и насекаде во биолошкиот свет.
-Нинџата секогаш треба да се бори за правда, за заштита на својата земја и на своето семејство.
-Нинџутсу користи итрина. Најдобро е најпрвин да се збуни непријателот.
-Таинственоста и лојалноста се прашања на живот или смрт. Предавството значи смрт за предавникот и за неговите најблиски.
-Нинџата не смее да убива, да повредува невини луѓе или да краде за лична корист и задоволство.
-Негување на своето здравје и на здравјето на своите најблиски е основна задача.
-Вежбање боречки вештини, но и проучување на вештините: свирење, сликање, поезија, пеење и танцување.
-Постојан
тренинг во областите на: ракување со оружје, невооружени боречки
методи, тактички анализи, методи на притаен влез во објекти, пливање,
импровизирање, заобиколување и извлекување на непријателски сили,
маскирање, хемија, метереологија и географија.
Во минатото овие правила биле од важност за преживување на нинџата и за неговата заедница,
а на некои од нив, воините на сенките се придржуваат и во денешното
модерно време. Се разбира, учениците денес не тренираат толку интезивно
како нивните претходници
од Ига и Кога. Дури и самата вештина денес е отворена за јавноста, но
важно е тоа што начинот на предавање од страна на многу учители е
речиси ист како и во средновековниот период.

ТЖ: Сенсеи, дали е вистина да сте единствениот вистински нинџутсу учител во светот?
МХ: Не, јас не сум последниот, тука се сите мои ученици (се смее)!
Буџинкан е овде и живее. Ова е важно сите да го разберат. Јас не сум
последниот, всушност мојот учител Такаматсу беше последниот активен
нинџа, а тој е починат.

 ТЖ: Зошто се одлучивте да бидете нинџа? Како преживеале толку многу самурајски стилови, а од друга страна, нинџутсу за малку ќе згаснел? Дали е сето тоа поради војните во Јапонската историја?
МХ: Не, не е поради војните. Тоа е поради долгиот период на мир, познат
како Едо. Тогаш вештините на нинџите повеќе не биле потребни. Нинџутсу
е борбена вештина корисна за војна и на боено поле. Тоа е вештина за
преживување. 

 ТЖ: Како трите нинџа школи од деветте нинџа вештини кои што денес ги водите го преживеале тој период на мир?
МХ: Благодарение на луѓето кои што навистина ги сакале и кои се грижеле
за вештините, а не на оние кои што живееле од нинџа вештините.
Тоа е природно, нели? Затоа и се одлучив да работам како народен лекар.
Не сакав да живеам од вештината. Навистина го сакам нинџутсу-то и
борбените вештини. Затоа се грижев за него и го пренесов и понатаму.
Битно е да се задржи овој сегмент од нашата култура за идните генерации
и за доброто на човештвото. Низ 900 години, нинџите ги имаат акумулирано и предадено
нивните искуства и лекции за животот и смрта, за тоа како да се
преживее и издржи. Јас сакам да ги заштитам овие богатства за идните
генерации, луѓето да ги разберат овие лекции и доколку би биле од
корист за нивните животи, јас би бил среќен.

 ТЖ: Значи не е добро да се предава нинџутсу или боречки вештини како нечиј извор за живеење или како професија?
МХ: Не, не, тоа е избор на поединецот. Јас така избрав. Не ми
претставува проблем. Важно е да се заштитат важните нешта, за општо
добро. Денес, оние на кои што им е важно да ги зачуваат овие толку
важни богатства, се повеќе се ретчат. Една од најубавите работи кај
човечкото суштество е способноста да се грижи и да сака, да сака да
заштити и способноста да може да заштити. На јапонски ова се вика
нингенсеи.

 ТЖ: Во што се разликува вашето Буџинкан Доџо од останатите денешни боречки вештини во светот?
МХ: Во тоа што не е ништо изменето во својата традиционална форма и не
е претворено во спорт. И во тоа, што, ние постојано се менуваме и
прилагодуваме. Во старите времиња оган се палело со кремен и челик.
Денес тоа се прави со запалка. Јас денес знам да употребам и пиштол и
пушка или било какво модерно оружје. Тоа ја прави мојата вештина
различна од другите.

 ТЖ: Дали имате изучувано други борбени вештини пред да го запознаете вашиот учител Такаматсу сенсеи?
МХ: Да, тоа беше начинот за да го запознам него.

ТЖ: Беше ли Такаматсу сенсеи познат во своето време?
МХ: Тој бил познат меѓу професионалната заедница на практикувачи на
борбените вештини. Имало многу силни и познати воини во тоа време, но
никој од нив не можел да се спореди со него. Можете да го наречете воин
над воините.

ТЖ: Дали Такаматсу сенсеи учествувал во Втората светска војна?
МХ: Не, тој бил десет години во Кина и во тие несигурни времиња многупати морал да се бори за својот живот. Три пати бил осудуван
на смртна казна, но очигледно успешно ја избегнувал секој пат.
Причината поради која не учествувал во војната е оштетеното ушно
тапанче при една тепачка во младоста кога бил нападнат од страна на
тројца разбојници. Поради повредата, не можел да биде војник.

 ТК: Дали заминал во Кина за да заработи пари?
МХ: Тој сменил многу работни места, а едно време бил и градежен работник.

 ТЖ: Некои факти говорат дека бил шпиун?
МХ: Шпиун, а? Хм? Како би го нарекле тоа, да размислам… да, се занимавал и со такви нешта. Па видите, тој бил пријател со последниот кинески цар и едно време дури го заштитувал.

 ТЖ: Денес имате многу ученици низ целиот свет, како гледате на тоа од аспект за иднината на вашата традиција?
МХ: Сите тие станаа добри луѓе! Многу од нив ја разбираат мојата
вештина. Поради тоа патував низ светот, предавајќи со години. Сакам
луѓето да ја разберат оваа вештина. Јас не отидов за да ја проширам
вештинава. Доволно беше само да им дадам шанса да видат што е вистинско
нинџутсу, а покрај тоа запознав навистина прекрасни луѓе. Иднината на
вештинате е во вистински раце. Денес сме моќна заедница.

 ТЖ: Ви честитам за наградата од Царската Фамилија!
МХ: Ви благодарам многу. Благодарен сум што бев награден со Кокусаи
Еијошо (награда за интернационално дело) и Шакаи Бунка Корошо (награда
за општествено и културно делување). Во период од педесет години по
завршувањето на војната, само 92-ца се имаат здобиено со вакво
признание.

 ТЖ: Дали на не-јапонските ученици им е дозволено изучување на вашата вештина во најдлабоките нивоа?
МХ: Нема проблем! За мене сите се исти! Немам граници! Но, учениците мора да имаат чисто срце или едноставно ќе „исчезнат“.
Зарем нинџутсу не е неверојатна работа? Луѓето со лошо срце едноставно
си заминуваат. Мојата вештина може да опстане само кај луѓе со добро
срце.

 ТЖ: Последново прашање не е директно поврзано со борбените вештини, но
што мислите за иднината на човештвото? Дали човештвото би било способно
да издржи и преживее во следните 1000 години? Нуклеарна војна? Хемиски
оружја? Загадување на планетата?
МХ: Тоа што треба човештвото да направи за да преживее е да се запознава  и исправа меѓусебно! Да си помогне меѓусебно, научно, во физиката,
па дури и во вештината на борење. Затоа јас често говорам дека мојата
сала за тренирање е место за забелешки и исправки. Важно е да се
поправиме еден со друг! Да си кажеме еден на друг „еј, тоа не е во ред!“.
Човештвото мора да научи да балансира. Да балансира со планетата.
Природата сама по себе е избалансирана. А за да се постигне тоа, треба
да си помогнеме едни на други, навистина ни треба трпение и толеранција.
Тоа е нинџутсу. Боречките вештини не подучуваат како да се
самозаштитиме, ни даваат виталност и духовно прочистување. Сите животни
во природата си имаат нивни начини за заштита. Човековите суштества
биле благословени со надмоќен интелект и доминираат во животинското
царство со вештините на војување. За да ја заштитиме нашата заедница,
семејството и себе си од опасност, не е потребно оправдување.
Човековите суштества се единствените кои одлучуваат да бидат послушни
или агресивни, но одлучувачки фактор треба секогаш да биде праведноста
и љубовта. Да се прекрши правилото на природата и да се упоребат
боречките вештини за здобивање слава или пари, може да не одведе во
самоуништување.

Превел: М.Белески

Саншин но ката

Posted on Categories Magazine

Саншин но ката доаѓа во Буџинкан од школата Гјокко рју Кошиџутсу. Во боречките вештини таа е позната и под следните имиња:

        Шо шин гокеи гогјо но Ката
        Сошин го Гата
        Гако но Гата
        Гошин но Ката
        Саншин но Тсуки

Која е важноста на Саншин но Ката?
Важноста
се состои во тоа што во неа се содржани основите на целото наше Дакен
Таиџутсу. Движењата се многу повеќе нагласени отколку во Кихон Хаппо.
Нозете и колената се користат повеќе и со свиткување на колената се
спушта целото тело. Основен принцип на катите е “Кен Таи Ичи Џо”
(Телото, умот и оружјето се едно). Кога се изведуваат во Шо шин гокеи
гогјо но Ката, се работат со големи кружни движења и повеќе наликуваат
на вежба отколку на борбена форма, додека Саншин но Ката е борбена
техника.

 Која е симболиката на природните елементи во Саншин но Ката?
Чи но Ката (Земја)
го претставува најприродниот начин на удирање со осцилирачко движење.
Ова е слично на движењето на рацете кога се движиме (шетаме). Исто
така, Чи но Ката е најстабилната форма на нашето Таиџутсу (земјата е
најстабилна форма во природата). Тоа значи дека кога ја изведуваме оваа
ката, треба да имаме чуство дека нашето камае е цврсто и неподвижно
како планина (земја). Ударот кој доаѓа од долу, ја собира земјата и ја
фрла кон противникот.
Суи но Ката (Вода)
и Ка но Ката (Оган), се смртоносни удари во вратот. Дланката свртена нагоре (Омоте Шутоучи) во Суи
ги фаќа дождовните капки коишто паѓаат од небото кон земјата. Со
попречувањето на водата да стигне до земјата, таа ќе стане сува и
мртва. Меѓутоа, со спречувањето (фаќањето) на капките да паднат врз
огнот, ја засилуваме неговата моќ. Тоа е интеракција помеѓу природните
елементи. Во оваа ката ја менуваме својата положба и ја приспособуваме
кон движењето на напаѓачот, исто, како што водата ја менува својата
форма според релјефот.
Ка
(Оган) е светлина. Раката свртена надолу (Ура Шутоучи)
го чува огнот да не се изгаси. Без светлина нема живот. Но оганот може
лесно да убие. Оваа ката е експлозивна и агресивна и уништува се пред
себе како и пожарот.
Фу но Ката (Ветер)
, користи Шито Кен (Бошикен),
што значи бодеж со палецот (Ши на Јапонски, исто така, значи и смрт) и
удира во харата (долниот дел од стомакот). Со тоа го сопира животот
уште пред да започне. Додека удирате, се движите лесно и го менувате
правецот како ветерот.
Ку но ката (Празнина
)
ги содржи елементите на сите претходни ката. Ку е ништавило. Празнината
во средината на дрвеното тркало е најважен елемент за колата да се
движи. Таму завршуваат сите попречни штици кои го држат тркалото
компкатно. Но без празнината во средина, нема движење напред (напредок).
Саншин
но Ката во минатото се кажувала само на најверните ученици и била дел
од тајното учење Хиден (Хиден – тајна трансмисија) на Гјокко Рју.
сенсеи И.Д.
(Напомена:
Во текстот „давам“ мал дел од тоа што сум успеал да го научам во текот
на 19-годишното вежбање на Саншин но Ката и Гјокко рју како дел од
Буџинкан Будо Таиџутсу. Тоа е начинот на кој што јас ја гледам оваа
ката. Секој што не се согласува со мојот начин, секако, треба да си
„пронајде“ свој.) 

Do you have questions?

Posted on Categories Uncategorized
In case you have any questions, you are welcome to write us now at our e-mail addresses:
daito_macedonia@yahoo.com (in case you write in Macedonian)
bujinkan_macedonia@yahoo.com (if you write in English)
For information for applying of new members: 072 307 442
For a conversation with the main instructor:
+389 07(5) 564 011 (Monday – Friday 09.00 to 15.00)
skype: daito_macedonia (Monday – Friday 09.00 to 15.00 / irregularly)
Info about Taiyou e no Michi (Hombu Dojo): www.koryu.mk
Info about Daito ryu Macedonia: daito.koryu.mk

Do you have questions?

Posted on Categories Contact
In case you have any questions, you are welcome to write us now at our e-mail addresses:

daito_macedonia@yahoo.com (in case you write in Macedonian) bujinkan_macedonia@yahoo.com (if you write in English)

For information for applying of new members: 075 564 011

For a conversation with the main instructor: +389 (0)75 564 011 (Monday – Friday 09.00 to 15.00)

skype: daito_macedonia (Monday – Friday 09.00 to 15.00 / irregularly)

Info about Taiyou e no Michi (Hombu Dojo): www.koryu.mk

Info about Daito ryu Macedonia: daito.koryu.mk

Toshitsugu Takamatsu

Posted on Categories Uncategorized

Toshitsugu Takamatsu was born on 10 March 1887 (the 23rd year of Meiji) in Akashi, Hyogo province, Japan and died on 2 April 1972.
He is well known throughout the world as a martial artist who taught
and formed many next generation Grandmasters of various martial art
traditions.
His
real first name was Hisatsugu but he changed it later to Toshitsugu
using the same kanji but different pronunciation. He was also known
under different martial arts names and nicknames : Jutaro, Chosui (Pure
Water), Nakimiso (Cry-baby), Kotengu (Little Goblin), Moko no Tora
(Mongolian Tiger), Kikaku (Demon Horns),  Kotaro (Young Tiger). His
house (a motel/tea-inn) was in front of Kashihara Shrine, in Kashihara City (Nara Prefecture).
Takamatsus
grandfather (on his mothers side), Toda Shinryuken Masamitsu, was a
well known martial arts instructor who owned a dojo in their home town.
At the age of nine the weak and shy Takamatsu, often called a cry-baby by his peers, was sent to his grandfather to Kobe to strengthen up. The training was efficient, and by the age of 13 he had become a master that no longer had a peer in Kobe.
From his grandfather he learned several martial arts, including
ninjutsu, and inherited the position of Soke for the following Ryu
(school):

Shinden Fudo Ryu
Koto Ryu Koppo-Jutsu
Gyokko Ryu Kosshi-Jutsu
Togakure Ryu Ninpo
Gyokushin Ryu Ninpo
Kumogakure Ryu Ninpo

From the martial artist Mizuta Yoshitaro Tadafusa he became Grandmaster in:
Takagi Yoshin Ryu Ju-Jutsu

(age 17) and from the martial artist Ishitani Matsutaro Takakage he became Grandmaster in
Kukishin Ryu
Gikan Ryu
Hontai Yoshin Takagi Ryu
Shinden Muso Ryu

 He traveled through Mongolia to China
at the age of 21, taught martial arts and delivered many battles on
life or death. He was the bodyguard of the last Chinese Emperor Puyi
and became Tendai Buddhist priest in 1919. In 1921 he was permitted to
copy the Kukishin Ryu scrolls (+ Amatsu Tatara scrolls) of the Kuki family. He was also a good friend of Jigoro Kano (Kodokan Judo) and took care of his younger brother. They both lived in the same region.
During the Second World War
(1945) the original scrolls were destroyed and lost. In 1949 he
presented new scrolls to the Kuki family which he had rewritten based
on his copies and memory. He was deaf on one ear also due to one of his
fights. He said that a Shaolin fighter and a shorinji boxer were the most dangerous enemies he ever met. He was buried on Kumedra cemetery in Nara. He used to write articles for the Tokyo Times newspaper. Toshitsugu was well known in Japan as a Grandmaster of Ju-Jutsu and Bojutsu.
In May 1950, Toshitsugu Takamatsu established Kashihara Shobukai in Nara prefecture. In the post-War era Takamatsu
spent his time developing successors to his martial tradition. At the
same time, he often sponsored Magokuro-kai-musubi tsudoi meeting and
lectures about Amatsu Tatara, especially Izumo Shinpo, and reared many
martial artists and religious leaders.
He taught and formed many next generation Grandmasters such as Fumio Akimoto (considered the senior student of Takamatsu), Kimura Masaji (It is possible that no other student of Takamatsu has had more training with the Grandmaster), Sato Kinbei, Takashi Ueno, Masaaki Hatsumi and others.
More information in Macedonian version.

Masaaki Hatsumi

Posted on Categories Uncategorized

Masaaki Hatsumi, (born 2 December 1931) is the founder and current Soke, or Grandmaster, of the Bujinkan Organization, currently residing and teaching in the city of Noda, Chiba, Japan. He is also a doctor of oriental medicine, specializing in the mending of bones.
He is sometimes called “the last ninja”, as after the death of his
teacher Toshitsugu Takamatsu in 1972 he was the only person in the
world who mastered all the eighteen disciplines of ninjutsu.
Beginning in
childhood, Masaaki Hatsumi studied several popular martial arts. After
teaching martial arts to American soldiers stationed in Japan
he noticed that the larger and stronger Americans had an advantage in
battles when using the same techniques. He began to question the
legitimacy of modern martial arts training and started to search for a
one where persons of equal skill truly were equals, even if the other
one was stronger. It was after this time, while studying ancient
Japanese weaponry, that he learned of ninjutsu and a martial artist
named Toshitsugu Takamatsu who still knew it.
In 1957 he began making regular trips to train with his new teacher (who resided at the time in Kashiwabara, in Nara), taking a 15-hour train ride from his hometown of Noda in Chiba. This one-on-one training continued for 15 years until the passing of Toshitsugu Takamatsu in 1972.
More information in Macedonian version.

Bujinkan Dojo

Posted on Categories Uncategorized

The
organization Bujinkan Dojo is founded by the great master Masaaki
Hatsumi in honor of his teacher Toshitsugu Takamatsu. This is
international organization with its seat in the city of Noda shi, in the province of Ciba ken in Japan. Bujinkan Dojo means „Warrior Spirit Training Hall’’ i.e. „House of the Divine Warrior’’
Today
in Bujinkan are taught nine traditional warrior schools. Six of them
come from the samurai warrior arts, which the legendary ninja warriors
has used them and brought to perfection and the other three are pure
ninjutsu warrior schools. All the nine styles have been improved over
the centuries by number of warrior generations while protecting the
lives of their closest family members. Carried from generations to
generations, from father to sun, from master to student, all the nine
schools are being succeeded by Masaaki Hatsumi sensei, from his great
master Takamatsu.
By
founding the organization Bujinkan Dojo, soke (head) Hatsumi has united
all the nine schools in one art, naming it Bujinkan Ryu (school,
tradition) i.e. Bujinkan Budo Taijutsu.

Sensei Hatsumi has succeeded the nine schools:

–         Togakure ryu Ninjutsu-34 Soke

–         Gyoko ryu koshijutsu-28 Soke

–         Koto ryu koppojutsu-18 Soke

–         Kukishinden ryu happo Bikenjutsu-28 Soke

–         Shindenfudo ryu dakentaijutsu-26 Soke

–         Takagiyoshin ryu jutaijutsu-17 Soke

–         Gikan ryu koppojutsu-15 Soke

–         Gyokushin ryu Ninjutsu-21 Soke

–         Kumogakure ryu Ninjutsu-14 Soke

 Even
though all of the nine schools have been practiced as one unified art,
each of them has its own history and tradition, its characteristics,
its techniques and strategy, its secret weapons. By this the schools
i.e. the arts can be studied and practiced separately.

Bujinkan Dojo

Posted on Categories Bujinkan

The organization Bujinkan Dojo is founded by the great master Masaaki Hatsumi in honor of his teacher Toshitsugu Takamatsu. This is international organization with its seat in the city of Noda shi, in the province of Ciba ken in Japan. Bujinkan Dojo means „Warrior Spirit Training Hall’’ i.e. „House of the Divine Warrior’’

Today in Bujinkan are taught nine traditional warrior schools. Six of them come from the samurai warrior arts, which the legendary ninja warriors has used them and brought to perfection and the other three are pure ninjutsu warrior schools. All the nine styles have been improved over the centuries by number of warrior generations while protecting the lives of their closest family members. Carried from generations to generations, from father to sun, from master to student, all the nine schools are being succeeded by Masaaki Hatsumi sensei, from his great master Takamatsu.
By founding the organization Bujinkan Dojo, soke (head) Hatsumi has united all the nine schools in one art, naming it Bujinkan Ryu (school, tradition) i.e. Bujinkan Budo Taijutsu.

Sensei Hatsumi has succeeded the nine schools:

–         Togakure ryu Ninjutsu-34 Soke

–         Gyoko ryu koshijutsu-28 Soke

–         Koto ryu koppojutsu-18 Soke

–         Kukishinden ryu happo Bikenjutsu-28 Soke

–         Shindenfudo ryu dakentaijutsu-26 Soke

–         Takagiyoshin ryu jutaijutsu-17 Soke

–         Gikan ryu koppojutsu-15 Soke

–         Gyokushin ryu Ninjutsu-21 Soke

–         Kumogakure ryu Ninjutsu-14 Soke

Even though all of the nine schools have been practiced as one unified art, each of them has its own history and tradition, its characteristics, its techniques and strategy, its secret weapons. By this the schools i.e. the arts can be studied and practiced separately.

Toshitsugu Takamatsu

Posted on Categories Bujinkan

Toshitsugu Takamatsu was born on 10 March 1887 (the 23rd year of Meiji) in Akashi, Hyogo province, Japan and died on 2 April 1972. He is well known throughout the world as a martial artist who taught and formed many next generation Grandmasters of various martial art traditions.
His real first name was Hisatsugu but he changed it later to Toshitsugu using the same kanji but different pronunciation. He was also known under different martial arts names and nicknames : Jutaro, Chosui (Pure Water), Nakimiso (Cry-baby), Kotengu (Little Goblin), Moko no Tora (Mongolian Tiger), Kikaku (Demon Horns),  Kotaro (Young Tiger). His house (a motel/tea-inn) was in front of Kashihara Shrine, in Kashihara City (Nara Prefecture).

Takamatsus grandfather (on his mothers side), Toda Shinryuken Masamitsu, was a well known martial arts instructor who owned a dojo in their home town. At the age of nine the weak and shy Takamatsu, often called a cry-baby by his peers, was sent to his grandfather to Kobe to strengthen up. The training was efficient, and by the age of 13 he had become a master that no longer had a peer in Kobe. From his grandfather he learned several martial arts, including ninjutsu, and inherited the position of Soke for the following Ryu (school):

Shinden Fudo Ryu
Koto Ryu Koppo-Jutsu
Gyokko Ryu Kosshi-Jutsu
Togakure Ryu Ninpo
Gyokushin Ryu Ninpo
Kumogakure Ryu Ninpo

From the martial artist Mizuta Yoshitaro Tadafusa he became Grandmaster in:
Takagi Yoshin Ryu Ju-Jutsu

(age 17) and from the martial artist Ishitani Matsutaro Takakage he became Grandmaster in

Kukishin Ryu
Gikan Ryu
Hontai Yoshin Takagi Ryu
Shinden Muso Ryu

He traveled through Mongolia to China at the age of 21, taught martial arts and delivered many battles on life or death. He was the bodyguard of the last Chinese Emperor Puyi and became Tendai Buddhist priest in 1919. In 1921 he was permitted to copy the Kukishin Ryu scrolls (+ Amatsu Tatara scrolls) of the Kuki family. He was also a good friend of Jigoro Kano (Kodokan Judo) and took care of his younger brother. They both lived in the same region.

During the Second World War (1945) the original scrolls were destroyed and lost. In 1949 he presented new scrolls to the Kuki family which he had rewritten based on his copies and memory. He was deaf on one ear also due to one of his fights. He said that a Shaolin fighter and a shorinji boxer were the most dangerous enemies he ever met. He was buried on Kumedra cemetery in Nara. He used to write articles for the Tokyo Times newspaper. Toshitsugu was well known in Japan as a Grandmaster of Ju-Jutsu and Bojutsu.

In May 1950, Toshitsugu Takamatsu established Kashihara Shobukai in Nara prefecture. In the post-War era Takamatsu spent his time developing successors to his martial tradition. At the same time, he often sponsored Magokuro-kai-musubi tsudoi meeting and lectures about Amatsu Tatara, especially Izumo Shinpo, and reared many martial artists and religious leaders.

He taught and formed many next generation Grandmasters such as Fumio Akimoto (considered the senior student of Takamatsu), Kimura Masaji (It is possible that no other student of Takamatsu has had more training with the Grandmaster), Sato Kinbei, Takashi Ueno, Masaaki Hatsumi and others.

More information in Macedonian version.

Taiyou e no Michi / Bujinkan Macedonia

Posted on Categories About

Taiyou e no Michi is a non-commercial organization that is dedicated to the teachings of the traditional Japanese martial arts. It is founded in 1995, by Igor Dovezenski, the only Macedonian that carries several titles in different classical martial schools (ryu-ha). Since the founding, the organization is working uninterrupted and has training sessions for its members every day.

The same year (2nd July, 1995), the first Ninjutsu dojo in the country – „Bujinkan Macedonia“ was opened within the organization. For now, that is the only acknowledged dojo* in our state by the chief of Bujinkan, soke Masaaki Hatsumi. „Bujinkan Macedonia“ even today is considered as one of the most dynamic clubs in Europe, with numerous and active memberships, that speak for the quality of knowledge that is gained in the dojo.

In 2010, or fifteen years after the opening of „Bujinkan Macedonia“, „Daito ryu Macedonia – Koryu Dojo“ starts working within Taiyou e no Michi. Two Japanese martial schools are taught there: Daito ryu Aikijujutsu and Ono ha Itto ryu Kenjutsu (Takeda-den). This dojo is an equal member of the European Daito Organization (European Daito Kai), under the leadership of the only non-Japanese shihan for Daito ryu Aikibudo, Antonino Certa.

At the beginning of 2013, Igor Dovezenski becomes a student of shidosha Erik Louw, and several months later gives a blood oath (keppan) in front of the shihan of Tenshin Shoden Katori Shinto ryu Bujutsu, Nobutoshi Otake. The same year, in September, with permission and under the guidance of shidosha Louw, „Katori Shinto ryu Macedonia“ starts working, the third dojo in Taiyou e no Michi.

Igor Dovezenski is the first the only Macedonian from the Republic of Macedonia for now that traveled to Japan with the purpose to train and study the traditional Japanese martial arts. During the stay, he had the opportunity to study directly from the founder of the Bujinkan Dojo – Dr. Masaaki Hatsumi, as well as from the legendary heir of Tenshin Shoden Katori Shinto ryu Bujutsu – shihan Risuke Otake. In addition, Dovezenski is the only Macedonian that trained Daito ryu Aikijujutsu in Japan, along with other classical martial arts that originate from the Land of The Rising Sun.

Without any intent for expansion or personal glory, followed purely by love for traditional Japanese martial arts, Igor Dovezenski creates the only organization in Macedonia where the most famous Japanese classical samurai and ninja styles of combat can be practiced.

The organization dedicated to the study of traditional Japanese martial arts Taiyou e no Michi, from the beginning until today, organized more than three hundred national and around thirty international seminars with participation of the most well-known world master for koryu.

Besides the participation in several most respected intercontinental organizations, Taiyou e no Michi is open for collaboration and exchange of knowledge with all enthusiasts that share the common interest from the area of Japanese classical arts.

*dojo (道場) –  a place for perfecting the Path