english

Харагеи IV - семинар во природа

Последниот викенд во февруари веќе четврта година по ред ќе биде осигуран за семинарот насловен како „Харагеи“.
Истовремено, Воините на Организацијата „Пат кон Сонцето“, го користат овој настан за да ја дочекаат пролетта како што доликува - во природа. 

Хара ( 腹 ) е јапонски збор за стомак, додека Геи ( 芸 ) означува уметност. Меѓутоа, во боречките вештини зад овој збор се крие комплетен принцип на внатрешна и надворешна комуникација преку самоспознавање и навремено откривање на промените кои се случуваат наоколу. Учителите за Зен, со векови наназад подучуваат дека дишењето со Хара (стомак) го чисти умот од секакви мисли и овозможува поглед длабоко во себе. Токму тоа согледување на внатрешните и на надворешните промени, се верува дека на воинот ќе му овозможи навреме да ја препознае опасноста и истовремено да реагира. Ваквиот тренинг за култивирање на внатрешната енергија, познатиот зен-монах Такуан Сохо го нарекувал „вежба на неподвижниот ум“. 

Замислете ситуација, Вие и Вашиот противник сте одалечени два метра еден од друг со вперени катани во срцата. Тензијата се зголемува и само еден погрешен здив или едно трепкање со окото може да Ве дели од животот и смртта. Да го препознаете нападот, да го почуствувате моментот кога треба да се реагира, е од клучно значење. 

Оваа година по четврти, инструкторот Игор Довезенски ќе ги подучува своите ученици како да ја зголемат будноста, а со тоа и да ја подобрат својата борбена вештина. 

Ден: 26.02.2017 (недела)

Место: Еленац

Програма:

08.00 часот - поаѓање од Скопје

09.00 часот - пристигнување

09.00 - 16.00 часот - теоретски и практичен дел

17.00 - враќање назад 

Семинарот е отворен  само за членовите на Пат кон Сонцето, но може да се присуствува на истиот и со препорака од личност што негува пријателски односи со нашето доџо. Прашања и пријавување на и-мејл, на телефон, во доџо или на Форум.

Одржан третиот по ред „Шиноби Таисо“ семинар во доџо-то во Скопје

Шидоши Игор Довезенски го одржа третиот по ред „Шиноби Таисо“ семинар во скопското доџо на Буџинкан Македонија.
Покрај членовите на Организацијата „Пат кон Сонцето“, на настанот учествуваа и професори од Природно-математичкиот Факултет од Скопје, како и студенти по медицина од Универзитетот „Свети Кирил и Методиј“.

Дваесетината учесници на семинарот имаа можност детално да ги научат техниките за справување со болката во долниот дел од грбот, меѓутоа не беа занемарени ниту останатите делови од телото, вклучувајќи ги рамената, лактите, како и зглобовите на рацете.

Веднаш по настанот, семпаи Тодор Ангеловски ги објави своите импресии од настанот на интерниот Форум на Буџинкан Македонија. 

„Ова беше трет семинар на тема 'Шиноби Таисо' што беше одржан во Скопје. Сум присуствувал на сите и прилично добро се сеќавам на техниките. Пред да се одржи првиот ваков настан, Сенсеи одржа предавање во бараките на ПМФ, некаде во декември 2011-та година. Тоа беше после неговата повреда, а тој зборуваше за закрепнувањето и причините за создавањето на системот. 
Првиот семинарот се одржа во јануари, 2012-та година, во спортската сала на училиштето 'Браќа Миладиновци' и беше запознавање со системот преку презентација на многу различни вежби. Вториот настан беше во ноември, 2015-та, а темата беше 'Џунан Таисо' односно техники за растегнување на телото. И тогаш Сенсеи ни презентираше многу нови вежби, а не подучуваше и за мускулната рамнотежа, како и за огромната важност на флексибилноста на телото.
Завчера, бројот на вежбите беше помал, меѓутоа беа предадени најопширно досега и на највисоко стручно ниво. Детално се разработуваа проблемите со 'хиперлордоза' и 'хиполордоза', како и начините на превенција и на лекување на истите. Но морам да истакнам дека иако темата е секогаш иста, сепак секој семинар нуди различни информации и техники. Секој од нас може да стекне барем некое минимално знаење со кое ќе може самиот да си помогне. Да не споменувам колку е корисно за членовите кои веќе одбрале да го специјализираат овој систем и кои ги посетуваат интензивните семинари за Шиноби Таисо во Хомбу Доџо-то. Многу ми е мило за нив што се заинтересираа и што се усовршуваат и на ова поле. Како што честопати ни кажува Сенсеи, тој што е редовен и присутен доволно долго во доџо-то, ќе научи многу и ќе стекне навистина големо знаење“.

Уште една учесничка на настанот, преку и-мејл ги испрати и сподели своите импресии.

Восхитена сум од умешноста на Сенсеи Довезенски, кој за време на семинарот опфати толку многу полиња, презентирани и теоретски и практично. Едноставно знаеш дека си на вистинско место и во вистински раце. Симбиоза од практично и духовно искуство, претставена во најдобро светло“ -  Андријана Пецова, студент на Медицински факултет - Скопје 

Одржан уште еден семинар на тема: „Џиссен Хеихо - Следниот Чекор“

Во скопското доџо на Буџинкан Македонија, во неделата се одржа уште еден Џиссен Хеихо семинар, на кој присуствуваа околу петнаесетина членови на „Пат кон Сонцето“.
Настанот всушност беше продолжение на декемврискиот Џиссен Хеихо, па затоа беше логично поднасловот да гласи „Следниот Чекор“. 

За разлика од претходниот настан, кога инструкторот Довезенски предаваше повеќе за положбите на телото, како и за основните удари и блокови со раце и нозе, овој пат се вежбаа комбинации од веќе научените техники.

Цели четири часа, членовите на доџо-то немилосрдно и беспоштедно се посветија на тренингот, а на крајот сите среќни си заминаа дома, знаејќи дека својата вештина ја искачиле погоре за уште едно ниво. 

Следниот семинар во доџото во Скопје ќе биде на тема: Шиноби Таисо.

Одржан Зимскиот Нинџа Тренинг - Начини на Преживување во Природа VII

Вчера се одржа седмиот по ред Зимски Нинџа Тренинг на кој членовите на Буџинкан Македонија имаа можност повторно да ги изучуваат начините на преживување во природа за време на најстудените месеци во годината.

Првите шест настани беа посветени на полирање на вештините за снаоѓање во шума во зимските месеци, додека од оваа година инструкторот Игор Довезенски го започна новиот циклус на предавање на вештините за зимско преживување на ридести терени односно предели. Поради специфичноста на настанот, не би сакале преку овој извештај јавно да зборуваме за специфичностите на семинарот, бидејќи сметаме дека тие можат да се почуствуваат само преку директно учество, но затоа ќе Ви ги пренесеме импресиите на кохаи Таки Гаковски кои тој ги објави на нашиот интерен Форум. „Уште една авантура во дневниците на боречките уметници од Буџинкан Македонија.
Времето одлично не послужи, иако не го посакувавме тоа. Беше топло во поголемиот дел од денот, а студот ни се придружи дури на крајот од семинарот. Но тоа најверојатно беше така и поради соодветното место за логорување и обука, избрано од Сенсеи..
Беше одлично да се видат златните ридови на Орљак, Еленац и на Липац, кои овој пат беа покриени со снег. Конечно им избегав на скопските магли. Бев на едно совршено место - со совршени луѓе.
После долгото пешачење по побелените ридови, пристигнавме на местото каде што се стациониравме. Веднаш почнавме со работа. Секој си имаше своја задача. Јас лично уживав во плетењето на дрвените ѕидови на засолништето. Рацете ми беа како 'поминати низ ренде' и полни со трња, но тоа не предизвика да ми се смени прекрасното расположение. Откако целосно ја изградивме колибата, таа изгледаше одлично. Чувството кога ќе влезеш внатре не може да се опише со зборови.
Кога си заминавме кон Хомбу, видовме зајак како трча нагоре по ридовите. Брз и незапирлив. А небото чисто и само една ѕвезда на него. Со Шидоши Хо Марко заклучивме дека најверојатно тоа е ѕвездата на Хомбу Доџо-то. Таа што најсилно свети и го чува во ладните зимски ноќи.
На многу луѓе омилени места им се тие надвор од границите на нашата земја. Тоа се места каде можат да одат само еднаш годишно. А на мене омилено место ми е Хомбу Доџо-то, каде што можеме да одиме кога и да посакаме.
'Нормалните луѓе' вчерашниот ден го поминале во своите топли домови, со кафе пред мониторите. Само преку малите екрани тие можат да доживеат некаква авантура. Ги сакам семинарите во природа и затоа се толку значајни и важни бидејќи авантурите се доживуваат лично и реално!
Голема благодарност до Сенсеи за СЕ.
Уште една испишана приказна во историјата на Буџинкан Македонија“.